Çiftlik hayvanları

Her yerleşimin kıyısında beslenen hayvanlar. Kendi hallerinde yaşarlar.

İnek

Güneşli çayırların uysal çiftlik hayvanları. Ağır toynaklar ve geniş böğürler, bu hayvanları otlaklarda, ormanlarda ve kıyı sulak alanlarında ele verir. Gezginleri tamamen görmezden gelerek, yalnızca otlak ve gölge peşinde gün ışığı boyunca dolanırlar. Bir inek hücum etmez ya da bölgesini savunmaz; kılıç veya okla vurulursa, yeniden sakinleşmeden önce yalnızca kısa bir mesafe hızla kaçar. Rarziled gibi yerlerden çiftlik işçileri, farklı sürüleri ayırt edebilmek için onları çeşitli post renklerinde yetiştirir, böylece bir fırtınanın ya da ormanda geçen bir gecenin ardından mallarının karışmamasını sağlarlar.

Karşılaşılabilecek diğer biçimleri: Boğa, Buzağı.

Keçi

Açık arazilerin dayanıklı, bölgesine düşkün otoburları. Kalın kürkleri, bu hayvanları tundralarda, çöllerde ve kıyı şeritlerinde rüzgârdan korur. Gün ışığında ilerleyerek otlak veya tayga parçalarını sahiplenirler. Bir keçi bir yabancıya anında hücum etmez; bir uyarı olarak omuzlarını dikleştirip uzaktan yerini korur. Yalnızca fazla yaklaşanlar veya ilk darbeyi vuranlar doğrudan bir toslama saldırısıyla yüzleşir. Kan kaybederken bile pes etmeyi reddettikleri için, çiftçiler ve gezginler onları zor kullanarak kovmak zorundadır.

Karşılaşılabilecek diğer biçimleri: Dişi Keçi, Oğlak.

Domuz

Yerleşim kıyılarının semiz çiftlik hayvanları. Sert kıllar ve çamura bulanmış böğürler, orman zeminlerini, otlakları, sulak alanları ve savanları eşeleyen bu yaratıkları belli eder. Gündüz vakti surlarımızın yakınındaki otlaklarda dolanır, gezginlere veya muhafızlara hiç aldırış etmezler. Ancak bir kılıç derisine saplandığında bir domuz fırlar; kısa, panik dolu bir hamleyle ileri atıldıktan sonra sığınacak bir yer arar. Çiftlik işçileri, kurtlar veya daha beterleri tarafından çalınmalarını önlemek için onları köy kapılarına yakın tutarlar.

Karşılaşılabilecek diğer biçimleri: Domuz Yavrusu.

Balina

Açık denizlerin devasa su memelileri. Yağlı böğürler ve kabuklu deniz canlılarıyla kaplı deri, bu nazik devlerin krillerle beslendiği derin sularda süzülür. Yanlarından geçen gemilere veya yüzen insanlara aldırmaz, tuzlu akıntılardaki ağır göçlerini kimsenin yüküne veya canına ilgi göstermeden sürdürürler. Bir zıpkın hedefini bulduğunda, yaratık savaşmak yerine yalnızca acıdan kaçarak kısa bir mesafe uzaklaşır. Kıyı yerleşimleri, fenerler ve aletler için balinaların yağına ve kemiğine büyük değer verir; bu da onların tahmin edilebilir rotalarını kış avlarının hedefi haline getirir.

Karşılaşılabilecek diğer biçimleri: Buzul Balinası.