Av hayvanları ve avlar

Kedi

Çiftliklerin ve vahşi çalılıkların gece gezen avcıları. Kısa pençeleri ve iğne gibi dişleri, onları savanın uzun otlarında veya tundranın donmuş topraklarında etkili birer katil yapar. Alacakaranlıktan sonra hareketlenen bu yaratıklar, tahıl ambarlarını ve samanlıkları sahiplenerek yerleşim yerlerinin sınırlarında gezinirler. Gezginlerden kaçmak yerine, davetsiz misafirleri bölgelerinden kovmak için seri tırmık ve ısırıklarla saldırırlar. Çiftlik çalışanları, bu küçük yırtıcıların açıkta kalan ayak bileklerinde bıraktığı kanlı yaralardan korunmak için demir çizmeler ve kalın deri tozluklar giyer.

Şu şekilde de karşılaşılır: Kedi Yavrusu.

Tavuk

Yerleşim surlarının yakınlarında leş ve artık arayan evcil kümes hayvanları. Alacalı tüyleri, bu kuşların kaçmış hayvanlar ya da köy mülkü olduğunu gösterir. Gündüz saatlerinde çayırlarda, ormanlarda ve donmuş tundralarda yiyecek ararlar; ancak en çok yerleşim kapılarının hemen dışındaki bodur çalılıklarda toplanırlar. Küçük gözleri tehditleri hızla fark eder; tek bir saldırgan hareket bile hepsinin dört bir yana dağılmasına yeter. Emyvelian Cumhuriyeti ve Nashrar İmparatorluğu'ndaki çiftçiler, onları topraktaki kendilerine has eşelenme izlerinden takip eder.

Yunus

Derin suların ürkek suda yaşayan memelileri. Pürüzsüz gri derileri ve güçlü kuyrukları, bu yaratıkları denizin en derin yerlerine taşır. Gemilere veya yüzücülere karşı hiçbir saldırganlık göstermezler; bir tehdit sezgiledikleri veya yaralandıkları an derinliklere dalarlar. Sahil yollarındaki balıkçılar, onların bu ani kaçışlarını genellikle daha büyük yırtıcıların koya girdiğinin bir işareti olarak görür. Dövüşmek yerine kaçtıkları için pek az avcı peşlerine düşer; yine de bazı kıyı yerleşimleri onların hareketlerini hava durumu alameti sayar.

Ördek

Köy göletlerinin ve tarım arazilerinin tüylü su kuşları. Perdeli ayaklarıyla sığ sulama hendeklerinde ve çiftlik göletlerinde yüzerek tahıl ve böcek ararlar. Yaklaşan karaltıları sudaki titreşimlerden tanır ve bir tehlike belirdiği anda kısa, panik dolu uçuşlarla havalanırlar. Korkuları derindir; yakınlarına atılan bir taş bile bütün sürünün gökyüzüne dağılmasına yeter. Yöredeki çiftçiler haşere kontrolü sağladıkları için onlara katlanırlar, ancak kuşların kışlık erzağı yağmalamasını önlemek için tahıl depolarını sıkıca kapalı tutmak zorundadırlar.

Yabani Tavşan

Açık ovaların gece avlanan sıçrayıcıları. Güçlü arka bacakları, karanlığın örtüsü altında bu yaratıkları tundra ve savanlar boyunca fırlatır. Ürkek avların aksine, gezginlere ani ileri sıçrayışlar ve yüze doğru seri pençe darbeleriyle saldırırlar. Çayırlardaki çobanlar, bu hayvanların alçak çitlerin üzerinden atlamasını önlemek için gece ağıllarını taş temellerle güçlendirir. Alacakaranlıktan sonra taygaya adım atanlar, bölgesini koruyan yabani tavşan yavrularının saldırgan sıçrayışlarını savuşturmak için yanlarında kısa sopalar taşır.

Şu şekilde de karşılaşılır: Yabani Tavşan Yavrusu.

At

Açık ovaların ve ormanların güçlü toynaklı binekleri. Kaslı sağrılar, bu canavarları gündüz saatlerinde çayırlar, savanlar ve tundra boyunca koşturur. Yerleşim yerlerinin yakınlarındaki çiftlik hayvanları uysal kalsa da, vahşi aygırlar kısraklarını korurken hırçınlaşır ve sürüye yaklaşan herkesi ezmek için şaha kalkar. Bu yaratıklar kaçmak yerine, tehditlerin üzerine yürüyerek ısırıklar ve ezici toynaklarla kovalar. Kilmoryn'deki biniciler, uzak dükalıklar arasındaki yolculuklar için onların dayanıklılığına güvenir; ancak vahşi bir aygırı ehlileştirmek, kaburgaları kırabilecek bir hücuma göğüs germeyi gerektirir.

Şu şekilde de karşılaşılır: Aygır, Kısrak, Tay.

Güvercin

Kasabalarda ve açık yaban arazilerinde yaygın olan küçük gri kuşlar. Çöllerde, kıyılarda ve tundralarda yiyecek ararken yanardöner boyun tüyleri gün ışığını yakalar. Bir İnsan'ın birkaç adım yaklaşmasına izin verdikleri yerleşim yerlerinin yakınlarında sıkı sürüler halinde toplanır, ardından koordineli bir kanat çırpışıyla birden havalanırlar. Ani bir hava saldırısına yakalananlar, başka bir tehlikeden kaçmadan önce genellikle hızla toparlanırlar. Avcılar onlar için nadiren ok harcar; zira bu kuşlar en ufak bir harekette kaçıp giderler.

Tavşan

Çayırların ve kıyı çalılıklarının tetikteki avları. Bu yaratıklar çalıların arasına kaçmadan önce, uzun kulakları kırılan her dalın sesine doğru döner. Gündüzleri savanlarda, ormanlarda ve sahillerde otlamak için ortaya çıkar, tedirgin dörtnala koşuşlar ve ürkek sıçrayışlarla hareket ederler. Köşeye sıkıştıklarında atılabilir veya ısırabilirlerse de asıl içgüdüleri her türlü tehditten kaçmaktır. Kıyı ve orman kenarlarındaki tuzakçılar, kürkleri ve etleri için onları gizli kapanlara yönlendirirken bu tahmin edilebilir korkularından yararlanırlar.

Şu şekilde de karşılaşılır: Tavşan Yavrusu.

Martı

Kıyı şeridinin beyaz kanatlı leşçileri. Tuz bağlamış gagaları ve açık renkli tüyleri, kıyı boyunca ve sulak alanlarda sürüler halinde pinekledikleri yerlerde onları belli eder. Sığlıklarda yiyecek aramak için sabah ışığıyla ortaya çıkarlar ancak gezginlere karşı bölgesel bir saldırganlıkları yoktur. Bir tehdit belirdiği veya bir kılıç indiği anda, tüm sürü kaçmak için tek bir kanat bulutu halinde havalanır. Balıkçılar onların uçuşlarını genellikle yüzeydeki balıkların nerede toplandığının bir işareti olarak kullanır.

Koyun

Gün ışığında tarlalarda otlayan yünlü çiftlik hayvanları. Kaba beyaz yapağıları, tundranın ve kuzey taygasının rüzgarlarına karşı yalıtım sağlar. Bu hayvanlar çayırlarda ve kıyı çalılıklarında sıkı sürüler halinde dolaşır; en ufak bir kan kokusunda veya bir yabancının yaklaşmasında kaçışırlar. Sezdikleri her tehditten kaçsalar da, köşeye sıkışan koçlar yol açmak için kafalarıyla toslayabilir. Lefran ve Clearmine gibi yerleşim yerlerindeki çobanlar, kışlık giysiler ve ticaret malları için onların yününe güvenir, kurtların avlamasını önlemek için onları kasaba surlarının yakınındaki ağıllarda tutarlar.

Şu şekilde de karşılaşılır: Koç, Kuzu.

Serçe

Çitlerin ve tarım arazilerinin gündüz kuşları. Kahverengi çizgili tüyleri, savanların uzun otlarına ve sıradan bir çiftlik avlusuna uyum sağlar. Bu kuşlar gündüz saatlerinde daireler çizer, bir çizmenin veya kılıcın en ufak kıpırdanışında havalanırlar. Yaralansalar bile karşı koymak yerine en yakın ağaç hattına doğru kaçarlar. Rarziled yakınlarındaki çiftçiler, böcekleri tahıldan uzak tuttukları için onlara hoşgörü gösterir; yine de bir yuva bozulduğunda küçük pençeleri açıkta kalan tende keskin çizikler bırakabilir.

Kaplumbağa

Kıyı derinliklerinin deri sırtlı yüzücüleri. Köselemsi kabukları, bu yaratıklar tuzlu sularda süzülürken dalgaların altında parlar. İnsanları yırtıcı olarak tanırlar ve yüzeye bir gölge düştüğü veya derilerine bir kılıç saplandığı anda kaçarlar. Skoz'jenta–Rrer'thuss Kıyı Yolu boyunca balıkçılar, mevsimsel akıntıları tahmin etmek için onların göçlerini takip eder; ancak bir tanesini yakalamak mızrak yerine sabır ve ağ gerektirir. Peşlerine düşenler, hayvanlar kaçmak için derinlere daldığında genellikle geride sadece boş bir dalga izi bulur.

Şu şekilde de karşılaşılır: Deri Sırtlı Deniz Kaplumbağası.

Zebra

Açık çayırların çizgili otoburları. Çizgili kürkleri, kaçana kadar bu sürüleri güneşin soldurduğu otların arasında neredeyse görünmez kılar. Gündüzleri açık savanda kalırlar, kulakları sürekli en ufak bir hareket belirtisine karşı döner. Asla yerlerinde durup direnmezler, bunun yerine bir tehdit belirdiği anda tırıs veya dörtnala uzaklaşmayı seçerler. Çobanlar, küçük bir yaranın bile tüm grubu paniğe sevk ettiğini belirtir. Dövüşmek yerine kaçtıkları için, bir Avcı pençeyi fark etmeden çok önce yaklaşan yırtıcılara karşı canlı birer alarm görevi görürler.