สัตว์ป่าและเหยื่อล่า

แมว

นักล่ายามค่ำแห่งไร่นาและพุ่มไม้ป่า. กรงเล็บสั้นและฟันเข็มทำให้มันเป็นนักฆ่าที่เก่งกาจท่ามกลางหญ้าสูงในสะวันนาหรือแดนทุนดราเยือกแข็ง สัตว์เหล่านี้เริ่มเคลื่อนไหวหลังพลบค่ำ ย่องตามชายชุมชนและยึดยุ้งฉางกับโรงฟางเป็นถิ่น มันไม่หนีนักเดินทาง แต่พุ่งข่วนและกัดรัวๆ ไล่ผู้บุกรุกออกไป คนงานฟาร์มสวมรองเท้าเหล็กและปลอกขาหนังหนาเพื่อกันแผลเลือดไหลที่นักล่าตัวเล็กเหล่านี้ฝากไว้บนข้อเท้าเปลือย

พบในชื่ออื่นด้วย: ลูกแมว.

ไก่

สัตว์ปีกเลี้ยงที่คุ้ยหากินใกล้กำแพงชุมชน. ขนหลากสีบ่งบอกว่านกเหล่านี้เป็นสัตว์เลี้ยงหลุดฝูงหรือทรัพย์สินของหมู่บ้าน มันหากินในทุ่งหญ้า ป่า และทุนดราเยือกแข็งยามกลางวัน แต่รวมตัวหนาแน่นที่สุดตามพุ่มไม้นอกประตูชุมชน ตาเล็กๆ จับภัยได้ไว ท่าทางคุกคามเพียงครั้งเดียวก็ทำให้มันกระเจิงทุกทิศ ชาวนาในสาธารณรัฐเอมิเวเลียนและจักรวรรดิแนชราร์ตามหามันจากรอยคุ้ยดินที่เป็นเอกลักษณ์

โลมา

สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขี้กลัวแห่งทะเลลึก. ผิวเทาเรียบและหางทรงพลังพาสัตว์เหล่านี้ผ่านส่วนลึกที่สุดของทะเล มันไม่ก้าวร้าวต่อเรือหรือผู้ว่ายน้ำ แต่ดิ่งลงลึกทันทีที่พบภัยหรือรู้สึกเจ็บจากบาดแผล ชาวประมงตามถนนชายฝั่งมักถือการหนีฉับพลันของมันเป็นสัญญาณว่านักล่าใหญ่กว่าเข้ามาในอ่าวแล้ว เนื่องจากมันหนีแทนสู้ นักล่าน้อยคนจึงไล่ตาม แม้บางชุมชนชายฝั่งจะใช้ความเคลื่อนไหวของมันเป็นลางบอกอากาศ

เป็ด

นกน้ำมีขนแห่งสระหมู่บ้านและไร่นา. เท้าพังผืดพายผ่านคูชลประทานตื้นและสระในไร่เพื่อหาเมล็ดพืชกับแมลง นกรับรู้ผู้เข้าใกล้จากแรงสั่นสะเทือนในน้ำ และบินหนีช่วงสั้นๆ อย่างแตกตื่นทันทีที่ภัยปรากฏ มันขี้กลัวมาก แม้หินตกใกล้ๆ ก็กระตุ้นทั้งฝูงให้กระจายเต็มฟ้า ชาวนายอมให้มันอยู่เพราะช่วยกำจัดแมลง แต่ต้องปิดยุ้งให้มิดชิดเพื่อกันมันกินเสบียงฤดูหนาว

กระต่ายป่า

นักกระโจนลอบราตรีแห่งทุ่งราบเปิด. ขาหลังแข็งแรงส่งมันโลดแล่นผ่านทุนดราและสะวันนาในความมืด มันต่างจากเหยื่อขี้กลัว เพราะจู่โจมนักเดินทางด้วยการกระโจนฉับพลันและชกใบหน้ารัวๆ คนเลี้ยงสัตว์ในทุ่งหญ้าเสริมฐานคอกกลางคืนด้วยหินเพื่อกันมันกระโดดข้ามรั้วเตี้ย ผู้ที่เข้าป่าสนหลังพลบค่ำถือกระบองสั้นไว้รับมือการกระโจนก้าวร้าวของลูกกระต่ายป่าหวงถิ่น

พบในชื่ออื่นด้วย: ลูกกระต่ายป่า.

ม้า

สัตว์ขี่กีบทรงพลังแห่งทุ่งราบและป่า. สะโพกกำยำขับเคลื่อนสัตว์เหล่านี้ผ่านทุ่งหญ้า สะวันนา และทุนดรายามกลางวัน ม้าเลี้ยงใกล้ชุมชนยังควบคุมได้ แต่ม้าป่าตัวผู้จะดุร้ายเมื่อปกป้องตัวเมีย ยกขาหน้าฟาดใครก็ตามที่เข้าใกล้ฝูง มันไล่กัดและกระทืบภัยคุกคามแทนการหนี ผู้ขี่ทั่วคิลมอรินอาศัยความอึดของมันเดินทางระหว่างดัชชีห่างไกล แต่การฝึกม้าป่าตัวผู้ต้องทนรับการพุ่งชนที่อาจทำซี่โครงหัก

พบในชื่ออื่นด้วย: ม้าตัวผู้, ม้าตัวเมีย, ลูกม้า.

นกพิราบ

นกเทาตัวเล็กที่พบทั่วไปในเมืองและแดนเปิด. ขนคอเหลือบรุ้งรับแสงวันขณะที่นกเหล่านี้หากินในทะเลทราย ชายฝั่ง และทุนดรา มันรวมฝูงแน่นใกล้ชุมชน ยอมให้มนุษย์เข้าใกล้ได้ไม่กี่ก้าวก่อนกระพือปีกพุ่งขึ้นพร้อมกัน นกที่ถูกโจมตีกะทันหันกลางอากาศมักตั้งตัวได้ไว แล้วหนีภัยที่ตามมา นักล่าแทบไม่เสียลูกธนูให้มัน เพราะเพียงขยับเล็กน้อยนกก็เผ่นแล้ว

กระต่าย

เหยื่อระวังภัยแห่งทุ่งหญ้าและพุ่มไม้ชายฝั่ง. หูยาวหันรับเสียงกิ่งไม้หักทุกครั้งก่อนมันจะพุ่งเข้าพุ่มรก กลางวันมันออกกินหญ้าตามสะวันนา ป่า และชายหาด เคลื่อนตัวเป็นช่วงๆ ด้วยการวิ่งลนลานและกระโดดตกใจ แม้อาจพุ่งใส่หรือกัดเบาๆ เมื่อจนมุม แต่สัญชาตญาณหลักคือหนีทุกภัย คนวางกับดักตามชายฝั่งและชายป่าอาศัยความตื่นกลัวที่คาดเดาได้นี้ต้อนมันเข้าบ่วงซ่อนเพื่อเอาหนังและเนื้อ

พบในชื่ออื่นด้วย: ลูกกระต่าย.

นกนางนวล

นกเก็บกินปีกขาวแห่งชายทะเล. จะงอยเปื้อนคราบเกลือและขนสีอ่อนบ่งบอกนกที่เกาะพักเป็นฝูงตามชายฝั่งและพื้นที่ชุ่มน้ำ มันออกหาอาหารในน้ำตื้นพร้อมแสงเช้า ไม่ก้าวร้าวหวงถิ่นต่อนักเดินทาง ทันทีที่มีภัยหรือคมดาบฟาด ฝูงทั้งหมดจะบินขึ้นพร้อมกันราวเมฆปีกเพื่อหลบหนี ชาวประมงมักดูการบินของมันเพื่อรู้ว่าฝูงปลาขึ้นใกล้ผิวน้ำตรงไหน

แกะ

ปศุสัตว์ขนฟูที่กินหญ้าในทุ่งยามวัน. ขนขาวหยาบช่วยกันลมในทุนดราและป่าสนเหนือ สัตว์เหล่านี้เดินรวมฝูงแน่นผ่านทุ่งหญ้าและพุ่มไม้ชายฝั่ง หนีทันทีที่ได้กลิ่นเลือดเพียงนิดหรือมีคนแปลกหน้าเข้าใกล้ แม้จะหนีทุกภัยที่รับรู้ แกะตัวผู้ที่จนมุมอาจใช้หัวชนเปิดทาง คนเลี้ยงสัตว์จากชุมชนอย่างเลฟรันและเหมืองใสพึ่งขนแกะทำเสื้อกันหนาวและสินค้าค้า จึงขังมันใกล้กำแพงเมืองเพื่อกันหมาป่าล่า

พบในชื่ออื่นด้วย: แกะตัวผู้, ลูกแกะ.

นกกระจอก

นกยามวันแห่งแนวพุ่มและไร่นา. ขนริ้วน้ำตาลกลืนกับหญ้าสูงในสะวันนาและลานบ้านไร่ทั่วไป นกเหล่านี้บินวนยามกลางวัน และหนีแม้รองเท้าหรือดาบจะขยับเพียงนิด แม้บาดเจ็บก็ยังบินไปหาแนวป่าใกล้ที่สุดแทนยืนสู้ ชาวนาใกล้ราร์ซิเลดยอมให้มันอยู่เพราะช่วยกินแมลงในเมล็ดข้าว แต่หากรังถูกรบกวน กรงเล็บเล็กของมันอาจข่วนผิวเปลือยเป็นรอยคมได้

เต่า

นักว่ายน้ำหนังเหนียวแห่งห้วงลึกชายฝั่ง. กระดองยืดหยุ่นเป็นมันใต้คลื่นขณะสัตว์เหล่านี้ลอยผ่านน้ำเค็ม มันมองมนุษย์เป็นนักล่าและหนีทันทีที่เงาพาดผิวน้ำหรือคมดาบแทงหนัง ชาวประมงตามถนนชายฝั่งสกอซเยนตา–เรอร์ธัสติดตามการอพยพของมันเพื่อคาดกระแสน้ำตามฤดูกาล แต่การจับต้องใช้ความอดทนและอวนแทนหอก ผู้ไล่ตามมักพบเพียงรอยน้ำว่างเปล่าเพราะสัตว์ดิ่งลงลึกหนีไปแล้ว

พบในชื่ออื่นด้วย: เต่ามะเฟือง.

ม้าลาย

สัตว์กินหญ้าลายริ้วแห่งทุ่งหญ้าเปิด. ขนลายริ้วทำให้ฝูงแทบมองไม่เห็นท่ามกลางหญ้าซีดแดดจนกว่าจะวิ่งหนี กลางวันมันอยู่ในสะวันนาเปิด หูหันรับสัญญาณเคลื่อนไหวตลอดเวลา มันไม่ยืนสู้ แต่เลือกเหยาะย่างหรือควบหนีทันทีที่มีภัย คนเลี้ยงสัตว์สังเกตว่าแผลเล็กน้อยก็ทำทั้งฝูงตื่นตระหนก เพราะหนีแทนสู้ มันจึงเป็นสัญญาณเตือนภัยมีชีวิตเมื่อนักล่าใกล้เข้ามา ก่อนที่พรานจะมองเห็นกรงเล็บเสียอีก