Bestie łowne

Niedźwiedź

Ciężkołape drapieżniki północnych puszcz. Gęste futro czepia się jeżyn, gdy te bestie przemierzają za dnia łąki, tajgi i mokradła. Samotny niedźwiedź zaszarżuje na każdego wędrowca, którego uzna za słabego, zaś niedźwiedzica walcząca w obronie młodych staje się bardziej zaciekła z każdym zadanym ciosem. Walczą, kąsając w biegu i miażdżąc potężnymi uderzeniami łap, zdolnymi pogruchotać żebra przez skórzany pancerz. Łowcy nauczyli się, że niedźwiedź rzadko przerywa atak, dopóki nie rozpruje mu się brzucha lub nie strzaska kręgosłupa, przez co każde spotkanie staje się próbą wytrzymałości.

Występuje także jako: niedźwiedź brunatny, niedźwiedzica, młody niedźwiedź.

Wilk baśniowy

Polujące nocą drapieżniki głębokich lasów i tajgi. Szare futro i żółte ślepia wyłaniają się z sosnowego mroku po zmierzchu. Bestie te oceniają siłę samotnych wędrowców, nim rzucą się susami do gardeł lub wyskoczą z poszycia, by powalić ofiarę na ziemię. Ponieważ nie ustępują niemal do samego zgonu, łowcy wolą stawiać im czoła z włóczniami i ogniem, by uniknąć rozszarpania w zwarciu. Granice wiosek w Federacji Lireri oznacza się żelaznymi kolcami, aby powstrzymać watahy przed wciąganiem bydła — lub dzieci — między drzewa.

Lis

Nocni łowcy lasów i nadmorskich zarośli. Smukłe sylwetki i czuły węch tropią każdy ruch w tajdze i na łąkach po zapadnięciu zmroku. Te drapieżniki krążą samotnie lub w stadach, sprawdzając zasięg wędrowca, nim wykonają skok w biegu ku gardłu. Nie okazują strachu w obliczu odosobnionej zdobyczy, lecz porzucają polowanie, gdy tylko ich skóra zostanie głęboko rozcięta. Łowcy w Teokracji V'eld noszą buty z grubej skóry, by opierać się ich niskim ugryzieniom, i trzymają pochodnie, by odpędzać stada w stronę lasu.

Występuje także jako: młody lis.

Lew

Złociste drapieżniki otwartych równin. Wysokie trawy sawanny dają osłonę stadom polującym po zmroku. Te koty osaczają samotnych wędrowców, czekając na chwilę wahania, nim runą skokiem prosto na klatkę piersiową. Przypuszczają bezlitosny szturm wysokimi cięciami pazurów i miażdżącymi ugryzieniami, nie ustając, nawet gdy bestia krwawi z tuzina ran. Karawany przemierzające łąki zazwyczaj wynajmują strażników, by podsycali ogniska przez całą noc i nie dopuścili stad w pobliże obozu.

Występuje także jako: lwica.

Wilk

Polujące nocą drapieżniki lasów i tundry. Smukłe boki i ostre kły niosą tych łowców przez łąki i tajgę po zapadnięciu zmroku. Biorą za cel samotnych wędrowców lub mniejszą zwierzynę, skracając dystans długimi susami i kąsając w miejscu, by powalić ofiarę. Wataha rzadko się wycofuje; ściga cel ze śmiertelną zawziętością, dopóki w jej ciałach tli się choćby ostatni oddech. Łowcy smarują buty wytopionym tłuszczem, by zamaskować ludzki zapach przed wyruszeniem nocą przez otwarte równiny.

Występuje także jako: wilk polarny, mroczny wilk, wilczę.