กลุ่มอำนาจและสำนัก
ภาคี สำนัก กิลด์ และคณะต่างๆ พร้อมที่ตั้งของแต่ละกลุ่ม
กองพิทักษ์ประตูอัค
โซ่ดึงเส้นเดียวทำสะพานใต้เท้าผู้ป้องกันร่วงได้ กองทหารรับจ้างเฝ้ากำแพงอัคดูแลประตูแม่น้ำกั้นเหล็ก ยามสะพาน ห้องตัดสะพาน และบันไดชันจากลานถึงเชิงเทิน ทหารช่างทำแนวสละทิ้งผ่านตอม่อที่ 3 ผูกสลักฐานรับกับโซ่ดึงป้อมประตู หากเครื่องศัตรูถึงทางเข้าที่ทำหมาย กองพิทักษ์ต้องถอนสลัก ให้น้ำหนักสะพานดึงช่วงกลางลง บัดนี้เหล่ายอดนักรบยืนเหนือรอยตัด ครอบครัวคัลดาร์รออยู่ถัดไป กองทหารเรียกข้อตกลงนี้ว่าการบังคับขืนอำนาจป้องกันของรัฐอธิปไตย
ที่ตั้ง: อัค
ทาลาเคเดน
สมุทรโศกคืนศพ ไม่คืนชื่อ สำนักชายฝั่งทาลาดันเก็บสมุดคนหาย: ใครออก อะไรกลับ ใครยังควรได้รับการค้นหา คัดบันทึกผู้พิทักษ์ว่าคนชื่อนั้นยืนมีชีวิตที่พฤกษาหัวใจ วางข้างศพที่ขัดกัน คดียังเปิดจนทั้งคู่ตรง สิ่งล่อใจชัดเจน: ปิดคดีปลดเสบียงที่การค้นกินอยู่ วิทคลิฟบนที่สูงมีหน้าที่ที่ 2 คือยามแดง ป้ายเตือนถึงแสงวัวก่อนแนวภัย เมื่อไม่มีคำเตือน สำนักต้องอธิบายว่าคนเฝ้าพลาดอะไร สำนักที่เพื่อนบ้านไม่ยอมรับการปิดคดีย่อมจบสิ้น
ที่ตั้ง: วิทคลิฟ
ราชสำนักเก็บเกี่ยว
คัดสิ่งที่ยังช่วยได้จากสิ่งที่ต้องคืน ผู้ดูแลราชสำนักเข้าเรือนที่เมืองยอมแพ้แล้ว โนตารีตั้งโต๊ะตรงที่การรบหยุด เป็นแผงมากกว่าศาล: คณะรับสัญญา คนชำระ คนขน คนขุดศพ แผงในรัฐหนึ่งสั่งคณะอีกรัฐไม่ได้ นายหน้าศพที่รอบคอบแยกบัญชีรองเท้ากับแหวน จ่ายคนขน จดว่าสำนักใดสั่งงานและศพไปไหน นายหน้าทุจริตขายศพต่อ อัตราต่อศพกับสิทธิ์เก็บของตัดสินว่าเมืองหวาดกลัวจะได้ชนิดใด
อาวาซุล
ผู้อ่านจะเถียงอย่างไร เรือก็ยังออก สมุทรโศกคืนศพแต่ไม่คืนชื่อ ทุกจุดขึ้นฝั่งตะวันตกจึงมีสำนักชายฝั่ง: เชือกลาก ห้องชำระ เตียงญาติที่รอ สมุดสาธารณะบันทึกผู้จากไปกับศพนิรนาม คุณธรรมคือดูแลให้ถูก รับสิ่งที่ถึงฝั่ง เก็บโดยไม่อ้างเป็นเจ้าของ ปล่อยเมื่อหมดหน้าที่ ครอบครัวตั้งถ้วยอำลาข้างประตูจนมีข่าว เจ้าหนี้เรียนรู้ว่าคว่ำถ้วยคือข่มขู่ ผู้อ่านเคเซดีปิดการค้นหาเมื่อพบตัวเป็นๆ หรือศพ ผู้อ่านเบคาลอร์ปิดเมื่อเรือทำทุกอย่างที่เรือทำได้แล้ว
ผู้ตัดระฆัง
มีดตะขอ อวนหลังคา และไม่มีการลงจอดง่าย ผู้ตัดระฆังคือช่างหลังคา ช่างระโยง ผู้บิน ศัลยแพทย์ และคนแข็งแรงพอถืออวนรับเกราะที่ตก เกิดเป็นวิชามีชื่อยามระฆังร่วง เมื่อต้องตัดระฆังสายรัดที่พันก่อนงานเวทเก่าลากอีกร่างลง ไม่มีคำสัตย์หรือวิหารเป็นเจ้าของ เมืองราร์นฝึกคณะต่างกัน เถียงว่าตราตะขอใครเก่าสุด การรวมพลคลุมระฆังทำให้แยก: ชราชาต้องการคุ้มกู้ภัย ครูเซียคันช์รับการทดลองมีขอบเขต คณะเลียตติห์อยากหยุด คิดเดดจะส่งของให้ฝ่ายใดก็ได้
ที่ตั้ง: ชราชา
สหกรณ์ท่าเรือและสุสานเบลด์ยาร์ด
หลักฐานเท่านั้นปิดคดีได้ ความสะดวกไม่ได้ คนเรืออ่าว วงพยาน และครอบครัวผู้ดูแลจุดขึ้นฝั่งสำรองบนเกาะเหนือ ท่าเรือไกลไม่อาจตัดสินการออกเรือเบลด์ยาร์ด ดุลยพินิจลูกเรือจึงเป็นตำแหน่งสาธารณะ วงพยานก็เช่นกัน ประกาศได้ว่าหน้าที่ไม่สิ้นสุด แล้วส่งเรือฝ่าอากาศโดยไม่เคยออกคำสั่ง พวกเขาถือว่าหลักฐานปิดคดีได้ ความสะดวกไม่ได้ เป็นที่รู้ว่าลูกเรือของตนจดไว้ว่าใครยืนปลอดภัยบนหาดขณะกล่าวเช่นนั้น
ที่ตั้ง: เบลด์ยาร์ด
กองพิทักษ์เถ้าเบธี
แนวเถ้าขวางถนนเก่า ทาใหม่ทุกพลบค่ำ คณะริมตลิ่งเบธีงัดหินสี่เหลี่ยมหลุดยามเที่ยง พบตราดำข้างใต้ กองพิทักษ์เถ้าคือผู้ที่อยู่หลังถอยครั้งแรก: ผู้พิทักษ์เวท คนเผาถ่าน คนขนน้ำ ผู้ถือโล่ ครอบครัวที่บอกชื่อศพเพิ่งเผยได้ ทุกเย็นทาแนวเถ้าขวางถนนมาตราเก่า ไม่ให้ใครถือว่าพื้นถัดไปปลอดภัย โล่ซื้อเวลาให้ช่างกรีดตราที่ฝังอยู่ และให้คณะเผาผู้ถูกปลุกที่เดินแล้ว ฝ่ายไฟแรกอยากกรีดทุกตราขณะฝายังฝัง ฝ่ายอ่านท้ายอยากยกขึ้นทั้งชิ้นแล้วอ่านก่อนเผา
ที่ตั้ง: เบธี
บิลาธ
ระหว่างการลงเขาไม่มีบิลาธ นั่นคือเจตนา กองรวมตามฤดูของชิซ ตั้งตามที่สูงชุมนุม ไม่เคยตามผู้บัญชา ครอบครัวนำเกวียน ยาม อาหารสัตว์ น้ำ ผู้นำทางอาวุโสตั้งหน่วยบัญชาเล็กกำหนดลำดับออกกับส่วนแบ่งฉุกเฉิน อำนาจนั้นสิ้นพร้อมรอบทาง หน่วยอาจรั้งคาราวานหยิ่งไว้หลังขบวนน้ำเสียหาย หรือตัดบ้านช้าออกจากลำดับคุ้มครอง ช่องกว้างเกวียนเปล่าข้างแนวน้ำแรก มีถ้วยไม่ใช้แขวนเหนือ ยังคงว่างจนขานยอดท้าย ฤดูนี้มันปิดล้อมที่สูงตนเองซึ่งมีกองทหารคุนดุชตั้งอยู่
ที่ตั้ง: ชิซ
กี่ทมิฬ
ผ้าคู่ เรือขึ้นทะเบียน และน้ำค้างแข็งทุกเชือก ช่างใบเรือ คนบังแดดเรือนเพาะ และช่างต่อเรือลินเซริอูเชจับคู่หน้าผ้าดำกับเงินทุกผืน โครงบัญชีใหญ่อยู่ในหอ เรือขึ้นทะเบียนลำหนึ่งผ่านเที่ยงทมิฬที่ยกขึ้น: เชือกหน้ามีน้ำค้างแข็ง ชายผ้าขาวไหม้เปิด เสาขาวตั้งเหนือท่า ศาลสั่งดึงเต็มกำลังหลังคนขี่ม้ารายงานกองทหารรวมที่เคธานาลิน ช่างชายผ้าเปิดยอมขึ้นทะเบียนเรือรบเมื่อปล่อยชายผ้าขาวให้ไหม้ได้เท่านั้น ช่างผ้าเต็มต้องการเสริมชายและช่องระบายที่ธิลเซด แต่ธิลเซดจะไม่ค้ำช่องใดขณะที่หินเขื่อนท่าของตนยังรอ
ที่ตั้ง: ลินเซริอูเช
ภาคีเฝ้าทมิฬ
การเก็บรักษาคือดูแลตราบที่ผู้ถูกเก็บยังตอบได้ ศาสนจักรห้องเช่าข้างคลินิก: โต๊ะสะอาด ที่นั่งพยาน 2 ที่ หีบล็อกได้ ไม่มีวิหารที่ใด นักบวชเป็นพยานอ่านสัญญาฟื้นคืนของบ้านผู้ถูกเก็บรักษา อยู่กับผู้บริจาคหลังจากนั้น แล้วถามผู้ตายคงสภาพว่าคำตอบปรับ จำ และปฏิเสธได้เมื่อเปลี่ยนคำถามหรือไม่ การพูดซ้ำตายตัวไม่ใช่คน ห้องที่เก็บเงินญาติเพื่อดูแลสิ่งนั้นกำลังขายความโศก ภัยคือทะเบียนฟื้นคืน หน้าที่เขียนการปฏิเสธของผู้บริจาคคือหน้าที่ผู้ล้อมอ่านเพื่อรู้ว่าบ้านใดอดตายได้
ผู้พิทักษ์กิ่งพฤกษา
นักบวชที่กิลด์ของเจ้าไม่ได้ร้องขอ คนสวนสมอแห่งศรัทธาดั้งเดิม เหตุให้พฤกษาหัวใจใหม่ของกิลด์มาพร้อมนักบวชที่ไม่มีใครเรียก ผู้พิทักษ์กิ่งพฤกษาต่อกิ่ง รดน้ำ ตัดแต่ง อ่านสุขภาพต้นไม้ คำตัดสินว่าสมอรับการกลับคืนเพิ่มได้ไหมมีน้ำหนักในศาลที่ปฏิเสธคำอื่นทุกคำของพวกเขา หลักว่าต้นไม้เป็นของมารดาพฤกษาไม่ว่าทะเบียนว่าอย่างไร ทำทุกการปลูกเป็นข้อพิพาทเขตอำนาจเหนือผล ราก ร่ม และกิ่งตัด สวนคาริธลอนอยู่ยืนกว่า 4 รัฐ สมุดกิ่งต่อกล่าวถึงทุกรัฐ
ที่ตั้ง: คาริธลอน
สภาท่าเรือโบลด์
สภาปิดการค้นหา ลานงานยังเดิน สภาจัดสรรเสบียง ลานงาน และสินค้าบรรเทาทุกข์ของโบลด์ ถ่วงเสียงด้วยหุ้นเรือจนเป็นที่เกลียด ฤดูก่อนสภาปิดการค้นหาเพราะอากาศกับกำลังหมด ปล่อยสินค้า และรักษาลานซ่อมกับคลินิกให้ทำงาน แล้วลูกเรือเบลด์ยาร์ดกลับพบหลักฐานว่าควรค้นต่อ ทั้ง 2 ข้อเป็นจริง บัดนี้สภาต้องการภาษีเส้นทางและการยอมรับคำสั่งปิดงาน อีกทั้งกลัวผู้พิชิตที่คงสภาไว้แค่เป็นเสมียนภาษี
ที่ตั้ง: โบลด์
กองยามก้มศีรษะ
คุกเข่าเมื่อภาคีเฝ้าศพยืน และหันหลักแล้ว ภาคีเฝ้าศพยืนเมื่อระฆังกลางคืนดัง กองยามก้มศีรษะลดทั้งเข่าและมือ สอนว่าการเฝ้าโดยไม่เชื่อฟังคือทิฐิโลกภายหลัง ตลอดฤดูใบไม้ร่วง 1472 กลุ่มของพวกเขาเปลี่ยนวัสดุซ่อมเฟเธดิลเป็นเหล็กคู่ตรง และตอกตะปูถนนไปเหนือ คืนหนาวจัดแรกหันหลักทั้ง 13 ไปเมเนอร์กาโลแล้วก้มเมื่อระฆังเมืองหลวงดัง แนวคงสภาพลุก แต่ละร่างลากหลักดำดุจไม้เท้า เดินจนระฆังหยุด ช่างกองพิทักษ์เกล็ดน้ำค้างแข็งถอนตะปูใกล้สุดก่อนยามสอง ทั้ง 13 ยังยืนที่ช่องนั้น
ตราประทับเพลิง
แขนนักบุญออกจากลิเทอร์ ภาคีไม่บอกไปไหน ไม่มีสิ่งใดไหม้เป็นไฟศักดิ์สิทธิ์โดยไร้หมายตราประทับเพลิง ภาคีที่ออกหมายยังตั้งราคาและตรวจเอง คู่แข่งถามว่าใครเคยตกตรวจหลังจ่ายค่าธรรมเนียม สาขาลิเทอร์อยากนำปลอกแขนเงินปิดผนึกกลับบ้านแล้วจุดกระถางไฟบนถิ่นตนอีก สาขาภาคสนามตอบว่าจุดอ้างอิงล้อมเมืองต้องเดินทาง ภาคีที่เผยเส้นทางก็เผยจุดซุ่มโจมตีด้วย ไม่มีฝ่ายใดเสนอเปิดกล่อง
ที่ตั้ง: ลิเทอร์
เหล่ายอดนักรบ
ได้อาหาร ที่พัก อาวุธ และเปิดสะพานอัคค้างไว้ ภาคีคอรินรับสัญญารักษากำแพงแต่ไม่รับเงิน: ยอดนักรบได้อาหาร ที่พัก อาวุธ ไม่เคยถูกซื้อ ที่อัคพวกเขาเรียกการรวมพลสะพานที่ 3 ยึดตอม่อที่ 3 ขณะขบวนผู้พลัดถิ่นคัลดาร์รอนอกประตูเหล็ก อัคปฏิเสธคนต้อนสัตว์เหล่านี้ 3 วันก่อนคอรินตายเพื่อพวกเขาใน 1055 และเคยแยกปฏิเสธสถานะพลเมืองคอริน 2 ครั้ง กองพิทักษ์ประตูเรียกการยืนครั้งใหม่ว่าบังคับ เหล่ายอดนักรบตอบว่าปิดขบวนไว้นอกเมืองคือทำคอรินเป็นตราให้เมืองเลือกผิดซ้ำ
ที่ตั้ง: อัค
หอเชือก
ประทับตราที่หอเชือก บังคับได้ทั้ง 2 อาณาจักร ศาลชายแดนทางลุยยาว ทางยกระดับข้ามแอ่งน้ำท่วมระหว่างอาลาดรินเลียนกับมาเธสเซียน มีเสมียน นักสำรวจ พยานสนาม ผู้ตัดสิน และโต๊ะเดินทางให้ศาลเป็นมากกว่าหอเดียว ชื่อมาจากเชือกสำรวจกับหอเก็บมาตราที่ใช้ตรวจทุกเส้น คือศิลามาตรามหาสภาที่โซ่ทิ้งไว้ ไม่มีผู้มีชีวิตจำการปรับเทียบได้ ทั้ง 2 มงกุฎต้องการสิทธิ์ยืนยาวกว่าความพ่ายแพ้ จึงยื่นเรื่องที่นี่ ผู้ถูกตัดสินแพ้ 2 ครั้งเรียกมันว่าศิลาพิพาท ศาลรับรอง 2 มาตราขัดกันโดยมีหลังคาคลุม
เหล่ากัปตันระฆังดา
6 เมืองตอบระฆัง เอกสาร และคณะชำนาญ กัปตันระฆังได้รับเลือกโดยลูกเรือเห็นชอบและสอบที่เอค วิชามาจากเสียงเรียกต้อนสัตว์ งานอู่เรือ และคำสั่งนำกองติดอาวุธกลับผ่านประตูโดยไม่เบียดคนด้านหลัง: จังหวะ ฝึกเส้นทาง เคลื่อนเปล สัญญาณมือ กัปตันจดคำสั่งเพราะลมหายใจหมดและระฆังแตกได้ เจ้าผู้ครองจ้างได้แต่แต่งตั้งด้วยยศอย่างเดียวไม่ได้ การรวมพลหกหมู่แบ่งพวกเขาเรื่องระฆังเดียวสำหรับพฤกษาหัวใจ 2 ต้นของเอค ผู้สอบถามว่าไม่รับเชลยหมายถึงอะไรเมื่อศัตรูทิ้งอาวุธ คำตอบที่ผ่านคือจังหวะจบลง
ที่ตั้ง: เอค
กองเฝ้าอุทกภัย
หน้าที่เดียวที่ไม่มีใครค้าน แต่ไม่มีใครจ่าย สหพันธ์สภางานบนทางลุยยาว: บ้านดูแลทาง คนเรือข้ามฟาก คนลาก คนขุดลอก ผู้หนีน้ำท่วม ชื่อมาจากการเฝ้าคันดินยามเหมันต์ คนลากขนเกวียนผ้าลินินมาเธสเซียนระหว่างน้ำท่วมแต่ละครั้ง หน่วยประสานกันแทนรับบัญชา ผู้แทนรับอำนาจจำกัดเพื่ออุทกภัยครั้งหนึ่งหรือฤดูซ่อมหนึ่ง แล้วกลับพร้อมบัญชีมือกับไม้ ผู้ถือครองเรียกว่ากฎบัตรเชือก สิทธิ์จากบัญชีซ่อมกับเชือกเปียก คำตอบคือคนที่ไม่ดูแลถนนและไม่รับผู้ดูแลเป็นเจ้าของเพียงเอกสารเรื่องถนน
ที่ตั้ง: มาเธสเซียน
ผู้เฝ้าปากทางการารักซ์
ก่ออิฐปิดเตาที่หายใจ คลิสสั่งให้เปิด ต้องล้างทางก่อนกลบไฟ คนเตาหลอม ช่างดิน ผู้อัญเชิญ และคนกวาดล้วนถือกฎนี้ เพราะกลบไฟก่อนเวลาทำให้ของรอบถัดไปตอบต้นเรื่องเก่า ใหม่ หรือสิ่งที่สัมพันธ์กับทั้งคู่ได้ สงครามเลเซดสอนคลิสให้เรียกความช้านี้ว่าหนีทัพ บัดนี้ประตูที่ 4 ถูกก่ออิฐปิด คำสั่งราชสำนักโบกปูนขวางตะเข็บ ความร้อนอีก 3 ประตูเบนเข้าหา บางคนได้ยินเล็บหลังอิฐ คาธูมุนขนน้ำขึ้นเขาสู่การารักซ์ เตียงคิลาเลดถูกผู้ป่วยมิธตาจองหมดแล้ว
ที่ตั้ง: การารักซ์
กองยามนกเค้าแมวทอง
กำแพงหยุดเที่ยงทมิฬได้ แต่เปิดเผยกองเรือ บนกำแพงปะซ่อมฮิมเซนิลรัน กองยามนกเค้าแมวทองเล็งขอบทางบกและหยุดงานเวทก่อนน้ำค้างแข็งล็อกเรือหรือความร้อนทำเมืองตาบอด การยุติเปิดชายผ้าขาวและเปลี่ยนแผงรองรับเป็นสีเงินได้ แต่เปิดเผยกองเรือและเหวี่ยงแสงจ้าที่เบี่ยงไว้ออกจากรอยตัด กี่ทมิฬว่ากองยามไกลเกินตัดสิน กัปตันเก็บเชือกเรือที่น้ำค้างแข็งผ่าไว้เหนือฆ้องสัญญาณ แล้วถามผู้มาเยือนว่าภัยใดดูไกลตัว
ที่ตั้ง: ฮิมเซนิลรัน
เสาค้ำพฤกษา
เบรกมีชีวิตผูกรอบเสาหลังของฟาลอน คนโม่อูเนซาโลซาเรน คนลากไม้เปียก บ้านที่มีพันธุ์ไม้อยู่ในโครง ผู้ดูแลพฤกษาหัวใจ และดรูอิดรักษาสายมีชีวิตถักจากโรงโม่ถึงเสาหลังเรือเนิน กิ่งต่อเปียกรับแรงด้านข้างที่หินกับเหล็กรับไม่ได้ จึงหมุนและวางขาด้วยกว้านโรงโม่ ก้าวแรกของฟาลอนเผาถ่านทั้งเหมันต์และผ่าทุ่งใต้ที่ตั้ง บางคนจะหย่อนเมื่อบัญชีกิ่งต่อชดใช้ครบ บางคนอยากให้หอหยั่งรากตรงนั้น ทุกคนปฏิเสธเดินทัพตะวันออก ตัดสายนั้นง่าย แต่ปลูกไม้คัดอีกฤดูไม่ง่าย
ที่ตั้ง: อูเนซาโลซาเรน
เขตแดนดาวเขียว
อัศวินวิหารชาร์ถือ 3 ดาวเขียว มิใช่โล่คอริน อัศวินวิหารโดนากิธได้ชื่อจากแถบทองและดาวเขียว 3 ดวงบนโล่เมืองหลวง มิใช่โล่คอริน ไม่ขึ้นกับเหล่ายอดนักรบอัค พวกเขาฝึกศาสตร์อัศจรรย์ของตน ที่มอร์บรอคเฝ้าการทดลองสาธารณะชาร์: ศิลาบินที่ยกขึ้น แนวตกมีรอยแผล ฉากไม้ที่ถูกนัดเดียวทะลุคนละจุด พวกเขาขนผู้บาดเจ็บไหม้ออกจากสนาม ส่งก้านศรที่เก็บได้ให้ผู้ฝ่าสายฝนมูเบรซ นายสนามอยากติดอาวุธก่อนสงครามหน้า คนขนผู้บาดเจ็บว่าเกราะที่ทนชุดยิงเบนได้เพียงซื้อชุดยิงที่ 2 ให้ราชสำนัก
ที่ตั้ง: โดนากิธ
สำนักห้องเย็นโกรลต์เจส
2 แผ่น 2 มือ ไม่มีผีในแผ่นใด ห้องเย็นแรกคือครัวที่ขุดในลาดเขาหลังคลื่นดำ ใช้ขนผู้รอดเปียกโชกผ่านเตา ครอบครัวเตาหลอมทำแผ่นคู่ นักดำน้ำทดสอบใต้ช่องแคบ ผู้ดูแลเงาวิญญาณทำงานในห้องเจาะเขา แต่มือส่วนใหญ่ที่นี่มิใช่เงาวิญญาณ กฎเดียวคงอยู่: 2 แผ่น 2 มือ นับทั้งคู่ก่อนตัด พวกเขาว่าความเย็นรักษาใบหน้า ไม่ใช่คน ทุกบานเกล็ดวาดคนคลุมหัวดำถือเลื่อยน้ำแข็ง ข้างๆ ทำขีดแทนนักดำน้ำแต่ละคนที่ยังไม่ขึ้น เด็กไม่ออกเสียงนับ ผู้ใหญ่นับแล้วว่าแค่ตรวจสี
ที่ตั้ง: โกรลต์เจส
กิลด์โรงน้ำแข็ง
ตัดน้ำแข็งเหมันต์ ขายความเย็นคิมหันต์ กำไรมีมลทิน คนตัด คนบรรจุ คนขน ผู้ซื้อขี้เลื่อย และเจ้าของห้องใต้ดินเย็นนิล็อกขายน้ำแข็งเหมันต์ตลอดเดือนแห่งไข้ พวกเขาเช่าห้องใต้โบสถ์ เงินบำรุงมุงหลังคา จ่ายส่วนหนึ่งของเตียงกองพิทักษ์สันเขา และดูแลพฤกษาหัวใจแออัด คำห้ามอูกวัลลานีให้พวกเขาเข้าทะเลสาบฤดูหนาวได้อย่างถูกกฎหมายแต่ผู้เดียว ทุกไข้จึงดีต่อการค้า คนงานรู้ข้อเท็จจริงนี้ดีกว่าผู้กล่าวหา กิลด์เรียกร้องให้จับสิ่งที่ก่อรอยน้ำซีดเป็นๆ ก่อนใครประกาศว่าทะเลสาบปลอดภัย
ที่ตั้ง: นิล็อก
ผู้ดูแลคูน้ำเอค
พวกเขาปลูกต้นที่ 2 มิใช่เจ้าผู้ครอง ครอบครัวท่าเรือ ช่างเชือก ผู้บริจาคเลือด คนขนศพ และผู้ดูแล 1 คนรักษาพฤกษาหัวใจนอกคูเอค ร่วมออกเงินปลูกให้คนที่ค่าทะเบียนปราการแพงเกินเอื้อม ยังเผยทุกกระสอบเสบียงกับทุกชื่อที่รับ เสียงเรียกทั้ง 9 ทำให้กลับคืน 6 สูญไป 3 หลังต้นทั้งคู่ตอบพร้อมกัน ผู้ดูแลบางคนอยากตกลงลำดับเดียวกันไม่ให้ซ้ำ บางคนว่าระฆังเดียวของเจ้าผู้ครองจะเปลี่ยนที่พึ่งอิสระเป็นหอรับผู้ล้นของเขา พวกเขาจะเข้าการรวมพลหกหมู่ แต่ไม่ยกต้นไม้ให้
ที่ตั้ง: เอค
คุนดุช
จ่ายค่าหอได้ สอนทางระบายน้ำไม่ได้ สำนักอ่างเก็บน้ำหลักแห่งลานซินดุช ตั้งตามอ่างลึกที่ลานแรกขุดล้อม สนับสนุนเงินหอชักน้ำ ถือหุ้นอ่าง เสบียงมียาม คำสั่งแผ่นโลหะ และสินเชื่อส่วนใหญ่ของแอ่ง กองทหารตั้งที่สูงชิซ เข้าเป็นสมาชิกด้วยแต่งงาน ฝึกงาน สาบานยาม ลงทุน หรืออาศัยพึ่งพา กัปตันอ่างจึงลาออกไม่ได้ หนี้กับครอบครัวอยู่ในระบบอุปถัมภ์เดียวกัน สายอาวุโสชี้สวนที่มีน้ำ กัปตันรู้ว่าแผ่นใดถูกสับเปลี่ยนยามขาดแคลน
ที่ตั้ง: ซินดุช
ช่างร้อยสายคัดจ์
พวกเขาทำกำแพงก้องได้ และตัดมันได้ด้วย กวีพเนจรคุมจังหวะ ช่างก่อหินฟังผ่านหมุดไม้ ช่างระโยงดูเชือกดำ ช่างตัดรอพร้อมลิ่มกับหนังเปียก คำสั่งจากซัคส์คือใช้คอร์ดเต็มกำลังทั้งที่ถนนในยังมีคน การอพยพเต็มห้องใต้หลังคากาซัดและเคบุนแล้ว จ้างเกวียนธัญพืชอัคที่กองสะพานที่ 3 ก็ต้องใช้ ช่างร้อยสายบางคนว่าตีเร็วคือศึกล้อมสั้นสุด บางคนจะตัดเชือกตะวันออกก่อน จักรพรรดิเป็นเจ้าของกำแพงกับคลังเงินเดียว มีแต่มือเหล่านี้ทำให้มันตอบได้ ไม่มีคลังใดทำให้เกวียนคันเดียววิ่ง 2 ทาง
ที่ตั้ง: คัดจ์
ผู้ถือตะเกียง
ทุกสำนักราชเลขาจ้าง ไม่มีแห่งใดไว้ใจ ผู้ขนส่งกลางคืน ผู้ถือตะเกียงเดินถนนที่ประตูทางไกลไปไม่ถึง คุ้มกันผู้บาดเจ็บกับเกวียนศพ ทำทะเบียนผู้สูญหาย: ใครออก จากไหน กับใคร มีอะไรกลับหรือไม่ สิ่งที่รักษาคือใครพูดอะไร วันใด ถนนไหนขัดข้อง ความหมายปล่อยให้ผู้ต้องกระทำตัดสิน ทะเบียนนั้นนับคนเป็นครบที่สุดนอกหอจดหมายเหตุน้ำแข็ง รัฐ 4 แห่งเคยพยายามซื้อ ความเป็นกลางของภาคีมีค่าเพียงตราบที่ยังปฏิเสธ
ที่ตั้ง: ชิซ
ภาคีเมตตา
หมาย พยาน 2 คน มีด และประตูที่เป็นข้อพิพาท การดูแลสุดท้าย ภาคีเมตตาชำระ ระบุชื่อ และเฝ้าร่างเมื่อไม่มีศัลยแพทย์ปิดแผลได้และไม่มีต้นไม้ตอบ สิ่งที่เก็บมีจำกัด: ชื่อ เหตุที่ร่างเป็นเช่นนี้ คนเป็นผู้ใดรับผิดชอบ พวกเขาตัดสิ่งค้ำชีวิตตามกฎฮัลดา ไม่ทำลำพัง ไม่ไร้พยาน ไม่รับค่าจ้าง ภาคีเมตตาถือว่าค้ำจุนไม่สิ้นสุดกลายเป็นกักขังและกัดกินบ้านที่เลี้ยงไว้ ภาคีเฝ้าทมิฬตอบว่าการปล่อยคือการฆ่าที่ทำเอกสารก่อน
ที่ตั้ง: โบลด์
นาร์ซิน
โถกรีดรอยสอนว่าความพังปลอดภัยควรเริ่มตรงไหน นาร์ซินคือคำแถบแอ่งน้ำเรียกโถกรีดให้แตก ครอบครัวกรีดวัสดุบุอ่างกับภาชนะศพแบบเดียว ให้แรงดันอันตรายมีช่องเปิดประกาศไว้ โถน้ำต้องเก็บน้ำยามใช้ปกติและเปิดโดยไม่กระจาย ช่างเตาว่าผู้อุปถัมภ์ที่ซื้อรอยต่อซ่อนเพื่อผิวสมบูรณ์กำลังจ่าย 2 ครั้งเพื่อรอยแตกเดียว ครูซาดาซเก็บลิ่มแยกที่เข้ารูปไว้ในมือผู้ฝึก ครูอันดาซส่งลงเขาให้บ้านที่รับความเสี่ยง ผู้ยึดถืออาจใช้ลัทธิใหญ่ใดใน 8 ลัทธิ หรือไม่ใช้เลย
กองยามเขตใกล้
อ่านคนตายในที่ที่คนเป็นโต้ตอบได้ ผู้อ่านเขตใกล้ใช้ระฆังกลางคืนและสื่อถึงมหาสุญญะบรรพกาลเช่นเวลด์ แต่ถามร่างเพิ่งตายที่บ้านแทนส่งเหนือสู่เมเนอร์กาโลขณะเชื้อไฟหมดในเกวียน ทะเบียนค้านระบุคนโกง ทายาท ทหารกลับคืน และคนที่เวลด์ยังนับว่าตาย วางการกลับคืนจากพฤกษาหัวใจข้างการอ่านที่บ้าน ไม่ให้สำนักหนึ่งลงนามแทนอีก ภาคีเฝ้าศพตอบว่าพยานถิ่นเข้าข้างทายาทถิ่น ดยุกเมนลาจ่ายค่าผู้อ่าน นั่นคือเหตุผลทั้งหมดของทั้งภาคีเฝ้าศพและเขา
ที่ตั้ง: เมนลา
ผู้ตัดเที่ยงวัน
คณะตัดขาดเงาโลหิต มิใช่ผู้สร้างความมืด ผู้ตัดเที่ยงวันคือคณะตัดขาดเงาโลหิต ไม่ใช่ผู้สร้างความมืด การขับไล่วิญญาณฝึกให้วินิจฉัยต้นทาง จุดอ้างอิง วิถี และผู้รองรับเบื้องหลังงานเวทที่ครอบไว้ มีด กรรไกร ผ้าเปียก และแผงที่ปลดทำการตัดจริง กี่ทมิฬจ้างขึ้นเรือทะเบียนก่อนน้ำค้างแข็งล็อกดาดฟ้า กองยามนกเค้าแมวทองอยากได้ทุกหอ บางคนรับค่าจ้างทั้งคู่ หากเที่ยงทมิฬล้มเหลว ไม่มีใครรู้ว่าควรโทษอากาศ การก่อวินาศกรรม หรือคณะที่ถูกจ้างให้รอดจากความล้มเหลวได้
ศรัทธาดั้งเดิม
ชีวิตเป็นสัมพันธ์ก่อนเป็นทรัพย์สิน บ้านศรัทธาดั้งเดิมขอบคุณต้นทางมีชีวิตก่อนเอาอาหาร ไม้ กิ่งต่อ หรือชีวิตสัตว์ ผู้พิทักษ์กิ่งพฤกษาดูแลพฤกษาหัวใจกับสวน การล่าสีชาดคัดฆ่าและไม่รับการกลับคืนเตรียมไว้ ผู้ศรัทธาส่วนใหญ่ไม่อยู่ทั้งคู่ ข้อพิพาทอยู่ใต้ราก: คนสวนเช่าว่าต้นไม้ที่ร่มกับน้ำรับใช้ถนนเป็นส่วนรวม บ้านสวนที่ปลูกตอบว่าเมืองหิวก็ยังไม่ใช่ผู้ซื้อ นักบวชบางคนว่าศรัทธาไม่เสียอะไรใน 1051 เพราะไม่มีทะเบียนมหาสภา ครอบครัวสวนที่ฝังลูกเรียกนั่นคำโอ้อวด ไม่ใช่ประวัติศาสตร์
สำนักระฆังเปิด
เปิดฟ้าเช่า ไม่เช่นนั้นเที่ยงทมิฬดึงไม่ได้ เลิร์ธาเซนอร์ขายเขตเวหาเป็นระยะระฆัง สำนักคือผู้เช่า ผู้ดูแลระฆัง คนหลังคา ผู้ส่งสาร และคนนำร่องที่ถือว่าห้ามแนวร้อนผ่านฟ้าที่ซื้อโดยไร้เสียงเตือนและช่องบินออก บางคนขอชดเชยกับชั่วโมงกำหนด บางคนอยากลดแผงนำหลักต่ำกว่ากำแพง บางคนค้านทุกการยกตั้งแต่ลมร้อนครั้งแรกเหวี่ยงผู้สังเกตขึ้นหลังคา สัญญาเช่าเก่า 2 ฉบับในฟ้าเดียวกันกำลังเถียงด้วยลูกศร เที่ยงทมิฬไม่ได้เริ่มข้อพิพาทนั้น มันส่งผ้าใบไหม้ทะลุเข้าไป
ที่ตั้ง: เลิร์ธาเซนอร์
แอกปลดพันธนาการ
ไฟ 2 กอง ไร้คานล็อก ทุกทางยังเปิด ข้อตกลงที่ครอบครัวผู้บริจาค คนครัว คนขับเกวียน คนเลี้ยงวัว ผู้ป่วยแวมไพร์ และกองติดอาวุธพาจากค่ายสู่ค่าย ค่ายที่ถือกฎจุดไฟ 2 กอง กองหนึ่งใช้กับเครื่องมือ อีกกองทำอาหารกับดูแลหลังทำ ห้ามคานล็อกเกวียนบริจาคที่มีคน เปิดทางออก 2 สายจนย้ายค่าย สัญลักษณ์คือแอกตั้งที่ทางเข้า สลักเหล็กผูกไม้ด้วยสายขาว ตอกสลักเข้าที่ เกวียนใกล้สุดจะออกถ้าออกได้ บางคนจะส่งเสบียงวรอบตามเงื่อนไขนี้ บางคนจะถึงกิซวรูแล้วลงเรือ กองเกณฑ์สามกางเขนเรียกว่าหนีทัพเป็นขบวนการ
เหล่าผู้จาริก
ภาคีลักลอบขนที่มีนักบุญหน้าประตู ผู้ดูแลกรอบประตูกับผู้คุ้มกันคนไร้รัฐ เหล่าผู้จาริกดูแลประตูทางไกลที่ไม่มีใครออกทุน พาบ้านไร้ทะเบียนข้ามแดนพิพาทโดยไม่ถามว่าบูชาอะไร ขบวนส่งผู้กลับคืน พยาน ผู้รักษา และเอกสารปิดผนึกผ่านพร้อมกัน เกวียนกับคนตายยังอ้อมไกลตามถนน ช่างก่อหินปิดกรอบฉีกในยามเช้า แล้วพบกลุ่มผู้สาบานใต้พิภพเปิดอีก ฝ่ายนั้นถือว่าวิถีที่ยังเคลื่อนไหวไม่เคยยินยอมให้ปิด
ลานเสาหลัก
4 คำตอบในหิน 1 ทิศที่ถกเถียง ข้อต่อเรือเนินแต่ละข้อเตรียมรับ 4 คำตอบ: ค้ำ ยก ก้าว วาง ลานที่สร้างขา 3 ข้างมีช่างหิน ช่างเหล็ก คณะถ่วงน้ำหนัก ผู้วางทาง และนักออกแบบช่างสร้างโกเลม พวกเขานอนอิธานาเพราะฟาลอนไม่มีที่ ก้าวแรกทำหลังคาม่วงหันตะวันออกเกินเส้นทาง ลานจึงเถียงเรื่อยมา ฝ่ายก้าวกลับบ้านจะพาราชสำนักดัชชีลงสู่อิธานา ทหารผ่านศึกกับผู้รับเหมาบ่อถ่านอยากได้ป้อมเคลื่อนที่เล็งแนชราร์ ช่างอาวุโสอยากขนของลงจนมีคนอธิบายมุมนั้น
ที่ตั้ง: อิธานา
ผู้ฝ่าสายฝน
เก็บศรคืน ตัดด้าม ตีหัวให้แบน ช่างธนูมูเบรซตั้งผู้ฝ่าสายฝนหลังเด็กเริ่มขายศรมอร์บรอคที่เก็บคืนให้ผู้ซื้อราชสำนัก ช่างลูกศร ช่างเหล็ก ศัลยแพทย์ คนต้อนสัตว์ และผู้สังเกตสนามทำ 3 รอยบากบนก้านที่เตรียมทุกอัน ลงบัญชีทุกนัด เลื่อยไม้ที่เก็บคืน และตีเหล็กแบน พวกเขาไม่ได้เป็นหนึ่ง ฝ่ายทำลายอยากทุบศิลาบิน ฝ่ายดึงสุดอยากทดสอบชี้ขาดครั้งเดียว ทั้งคู่รู้ว่าสายฝนคดจ่ายค่าความล้มเหลวด้วยมือ หลังคา ม้า และใครก็ตามที่อยู่พ้นแนวเล็ง
ที่ตั้ง: มูเบรซ
การล่าสีชาด
ไร้ตรารับรอง ไร้ต้นไม้สัญญาไว้ ฆ่าแล้วกิน ผู้คัดฆ่าของพรานหญิง ภาคีเดียวในคิลมอรินที่ปฏิเสธการผูกพันพฤกษาหัวใจโดยเจตนาเป็นหลักศรัทธา นักล่าไม่ถือตรารับรอง ทะเบียนเกิดเก่าหรือศัลยแพทย์รวดเร็วอาจช่วยได้ แต่ภาคีไม่สัญญาทั้งคู่ พวกเขารับสัญญาล่าสัตว์ ผู้ตายคงสภาพ และคน โดยไม่ประกาศเส้นแบ่งดังนัก ที่คอร์บพวกเขานำเกล็ดร่วงใต้ไวเวิร์นเป็นๆ ผู้สาบานต่อการล่ากล่าวคำสัตย์เหนือสัตว์ที่ตนฆ่าและกำลังจะกิน ที่เกกโซบางครั้งมันมีปีก
กองเกณฑ์สามกางเขน
แขนศึกวรอบ: 1 ถนน 1 ขบวน 1 คำสั่ง กองเกณฑ์สวมกางเขนทอง 3 อันบนดำของวรอบ มิใช่กางเขนน้ำเงินประจำรัฐดูบุด พลาธิการ ศัลยแพทย์ ผู้คุ้มกัน หน่วยสนามแวมไพร์ และผู้ขานนักรบเถื่อนกำลังพาขบวนแดงสู่เมืองหลวง พวกเขาพูดถูกว่ากองศาสตร์โลหิตกระจัดกระจายอาจอดตายขณะพันธมิตรกับรัฐบริวารรอทหาร แต่คำสั่งก็ถือทุกเกวียน ข้อตกลงบริจาค หม้อครัว และร่างเป็นกองสำรองศึกเดียว นายบางคนเรียกร้องเกวียนล็อก บางคนรู้ว่าทางเสบียงบังคับก่อการปกปิด หนี และมีด
ที่ตั้ง: วรอบ
ผู้ปลูกใหม่
กล้าบอกต่อหน้าเจ้านายว่าต้นไม้เขากำลังตาย ผู้ปลูกใหม่ตัดกิ่งพันธุ์จากสถานศักดิ์สิทธิ์เสื่อมกับสวนเก่า ตัดสิ่งที่ต้นประจำเมืองรับไม่ไหว และเผาส่วนติดโรคในที่แจ้ง ช่างตัดกับเกวียนเย็นเชื่อมสวนลาริธสู่เตียงปลดพันธะคิลาเลดผ่านถนนบกยาว บัดนี้อิเธียสเรียกมือเดียวกันเข้ารวมพลเต็มฟ้า คิลาเลดต้องการพวกเขาเพื่อมิธตา ขณะคนงานไหม้จากการารักซ์ใช้เตียงที่เตรียม ภาคียังห้ามใช้กิ่งแรกของอิสเมอร์เป็นร่างสำรองหญิงมีชีวิต ระยะทาง การดูแลเหมันต์ และผู้เรียกร้อง 3 ฝ่ายทำทุกกิ่งดีมีราคา
ที่ตั้ง: ซินดุช
กองพิทักษ์สันเขา
น้ำต้ม ปูนขาว ที่นอนเต็ม ไม่อ้างปาฏิหาริย์ กองพิทักษ์สันเขาไม่ใช่ภาคี แต่คือหอเช่า 3 หลังที่เวเธียส คนครัว คนขน คนซักผ้า แพทย์ และบ้านที่ย้ายผู้ป่วยนิล็อกขึ้นเขา พวกเขารู้ว่าน้ำทะเลสาบต้มกับที่นอนสะอาดลดไข้ แต่ไม่รู้สาเหตุ ราชสำนักยึดหอหนึ่งเก็บของล่า บอกว่าใช้ชั่วคราว ทุกคืนคนงานเอาฟูกกลับวาง หากกรามแก้วตายแต่ไข้ยังอยู่ พวกเขาตั้งใจหามผู้ป่วยรอดคนแรกไปอินส์
ที่ตั้ง: เวเธียส
กองพิทักษ์เกล็ดน้ำค้างแข็ง
หาสิ่งที่รั้งคนตายก่อนตีร่าง 33 เหมันต์เฝ้าแนวเดียวเหนือเฟเธดิลสร้างสำนักเหนือ นักแกะรอย ผู้อ่านหลุมศพ คนขนยามหนาว และช่างตัดต้นทางเริ่มค้นด้วย 5 คำถาม: สิ่งใดเลี้ยงมัน ใครต่ออายุ อะไรตรงกับมัน วิถีอยู่ไหน ใครได้ประโยชน์ขณะมันอยู่ ศิษย์ฝึกกับหลักเย็น ผ้าเสีย และรอยลวงนานก่อนเข้าใกล้แนวคงสภาพ ครูยุคแรกคนหนึ่งตัดร่างก่อนหลัก ทิ้งงานเวทดึงจุดอ้างอิงว่าง แผ่นหินยังสั่นกึกกักยามหนาว สำนักเก็บข้างประตูและไม่แต่งความผิดให้กล้าหาญ
ที่ตั้ง: เมเนอร์กาโล
น้ำหนักเที่ยงตรง
เก้าอี้ซ่อมแล้วแสดงได้ซื่อตรงเท่าดาบ คัมภีร์คือวัตถุ สิ่งที่ทำเสร็จคือข้อโต้แย้งทั้งหมด ศาลต่างแดนจึงอ่านคำตัดสินน้ำหนักเที่ยงตรงเป็นข้อความแล้วตีความอื่นไม่ได้ บรูคอยู่ในเอโคโรคู่แข่ง รับชิ้นงานแสดง เรซก์คุมศาลสูง นุลกาธาร์บฝึกผู้คุมตราชั่งผู้ยอมรับศาลโดยไม่เชื่อฟังผู้ปกครองเบื้องหลัง มองทั้ง 3 เป็นสถาบันเดียวคือความสะดวกของคนนอกและคำดูหมิ่นคนถิ่น ข้อเถียงในลัทธิคือวัตถุสำเร็จชิ้นใดปิดภาระชีวิตได้ไหม คำด่าร้ายสุดยังถูกเหวี่ยงข้ามโต๊ะ: “น้ำหนักเท็จ”
ที่ตั้ง: บรูค
เจ็ดกองเพลิง
เตาผิงริมทาง 7 เตา คนเป็นกินก่อนวัตถุศักดิ์สิทธิ์ ครัวสงคราม 7 แห่งรอดการถอยลูอิเนรินด์ แรกสุดที่โรงโม่เซลลากิธ ครอบครัวดูแลทั้งคนครัว คนโม่ คนขับเกวียน คนสะพาน เด็กตักน้ำ กฎคือกระดูกหลังขนมปัง ขบวนวัตถุศักดิ์สิทธิ์ห้ามกินจนคิวธรรมดากินแล้ว ยามรุ่งอรุณนักเดินทางวางฟืนไม่ไหม้ข้างเตา เติมเข้าไฟได้หลังกิน บ้านไว้ทุกข์นำชามผู้ตายมา ตักเต็มครั้งเดียว วางตรงที่เขาเคยนั่ง แล้วทุบในไฟ นักเขียนตราประทับเพลิงว่านี่ใส่ร้าย คนครัวชี้ไปที่ยาม ม้า และเกวียนที่เดินกับวัตถุศักดิ์สิทธิ์
ที่ตั้ง: เซลลากิธ
กองทหารฟ้าต่ำ
ช่วงท้ายการบินเป็นสิทธิ์คนภาคพื้น ผู้เรียกพายุยกกลุ่มใกล้กันขึ้น ไม่มีส่วนใดของสยบเวหาสอนให้ลง กองจึงเป็นคนรับลง ผู้ถือโล่ ศัลยแพทย์ และคนขับเกวียนเสียส่วนใหญ่ ในวงขาวเคธานาลิน กองข้ามไปแปลงสวนถัดไป หันเมื่อนับ 20 ลงเมื่อ 10 และเข้ารวบคนที่ยังไล่เป้าตอน 5 คนนับคือภาคพื้น ไม่ใช่ผู้อาวุโสบนฟ้า อิเธียสเรียกทั้งหมดแล้ว โอราลเยไม่ส่งผู้คุ้มความเย็น วงขาดคนทุกเช้า ผู้ขี่ม้าว่าแนชราร์ทดสอบเรือเที่ยงทมิฬแล้ว ผู้ปลูกใหม่ขนพันธุ์ไม้ไปคิลาเลด
ที่ตั้ง: เคธานาลิน
สหกรณ์น้ำและการฝังศพชรูรีพอนด์
น้ำจืด ลานฝังศพ และสิทธิ์ปฏิเสธทั้งคู่ คนงานน้ำ คนสวน คนขุดศพ และผู้ดูแลลานขั้นบันไดคุมทางเข้าทะเลสาบ กฎชำระ และสุสานเส้นทางตะวันตก อำนาจต่อรองคือปฏิเสธงานปนเปื้อนใกล้น้ำและปฏิเสธหลุมศพ ผู้จาริกเดินจากสวนไปแปลงสงวนให้ผู้สูญหาย ลอกท่อหรือขนน้ำระหว่างทาง สหกรณ์ไม่รับรองการปิดค้นของโบลด์ จึงเปิดแปลงพิพาทไว้ กองทัพยึดเกาะได้ในบ่ายเดียว แต่คลองสกปรก สมุดครอบครัวซ่อน และการปฏิเสธฝัง 2 สัปดาห์แพงกว่ารายได้เกาะทั้งปี
ที่ตั้ง: ชรูรีพอนด์
กองทหารลิลลีเงิน
ให้ประตูปิดสักครั้ง อ่านระดับน้ำ แล้วค่อยเผา เจ้าของเรือ พยานวัลเดอร์ ผู้เรียกร้องสิทธิ์น้ำ และผู้พิทักษ์เวทรับจ้างทำงานใต้ตราเดียวกับลิลลีเงินประจำเมือง คนวัดมาตราอยากกักผู้ถูกปลุกให้ยามเฝ้าจนประตูน้ำเก่าปิด เพื่อระดับที่ตลิ่งเก่าเผยทางน้ำเดิมกับสิ่งที่โบลด์ลงนามยกไปใน 1329 แล้วค่อยเผาผู้รองรับ กัปตันทางต่ำอยากเผาคืนนี้: ต้นไม้มิริเบรลลาเปิดให้สนามตามคำกัปตันเท่านั้น พวกเขาไม่ยอมจ่ายคำตัดสินด้วยโรงโม่พังกับคลองแห้ง ทั้ง 2 ฝ่ายนอนถืออาวุธในสนาม
ที่ตั้ง: โนนิเรนิลโม
คณะกฎบัตรท่าหิน
สิทธิ์ตามเงินที่จ่าย และการจ่ายมีตราแล้ว ครอบครัว นักลงทุน และผู้เช่าด่านบนทางลุยยาวที่มีหนังสือให้สิทธิ์ประทับตรา ตั้งชื่อตามถนนที่อ้างว่าตนจ่าย ชาวแอ่งเรียกสมาชิกว่าพวกเท้าแห้ง เจ้าของที่ไม่เคยยืนในน้ำที่ตนเก็บค่าเช่า เงินบำรุงกับเสียงโหวตถ่วงตามหุ้นด่าน เจ้าหนี้ที่ไม่อยู่จึงชนะผู้ครองที่อาศัย สิ่งผูกพวกเขาคือการโอน: หุ้นถนนหรือสิทธิ์ด่านต้องอ่านเข้าใจพอให้สืบทอด ขาย จำนำ ป้องกัน ในเชือกครั้งที่ 2 ได้แปลงสำรวจแลกธัญพืช ไม้ และสินเชื่อ เจ้าหน้าที่ประตูคุมปลายอาลาดรินเลียน
ที่ตั้ง: อาลาดรินเลียน
ผู้สาบานใต้พิภพ
จำสิทธิ์ที่ทะเบียนว่าไม่เคยมี ผิดกฎหมายในรัฐส่วนใหญ่ แต่คนที่ไม่มีวันสาบานก็ใช้บริการ บ้านผู้ยึดถือเก็บหน้าที่ถูกปฏิเสธข้างหน้ารับรอง เว้นที่โต๊ะให้ผู้ถูกกันออก อ่านขอบเขตข้อตกลงดังๆ ก่อนใครประทับตรา กลุ่มทำชอล์กตามขอบพื้นไม่ปลอดภัย จ่ายช่างหินเทียบศิลาที่เขียน 2 ครั้ง จ่ายคนนำร่องเลี่ยงกรอบฉีก ศาลรับภาพวาดแต่ขังหญิงผู้วาด กลุ่มแตกกันว่าควรทำหมายสถานที่แล้วทิ้งไว้ หรือเปิดจนมันสิ้นสุด
ตระกูลเวสซา
เหล็กว่าสงครามจบ ผนังบอกบาดแผลภายหลัง เวสซาแห่งเรซก์เปิดหอรักษาตลอดเหมันต์คุกรุ่น บัญชียังอยู่บนผนังด้วยมือนางเอง: เนื้อผู้บริจาคคนใดจ่ายการซ่อมใด ตระกูลของนางให้อาหารคนเจ็บหนัก ปิดรอยขาดใหม่ ณ ที่ผู้ป่วยนอนโดยใช้ทุนสำรองกายผู้ป่วยเอง ผู้เยียวยาแล้วเดินออกตัวเบาและช้าลง พฤกษาหัวใจภายหลังรับคนเดียวกันคืนไหมเป็นคำถามผู้พิทักษ์ การแสดงครั้งสุดท้ายประกาศสงครามจบใน 1468 คนเจ็บยังมาจน 1471 ผนังเก็บวันไว้ เรซก์เก็บเหล็กและให้ภาคีนางเช่ากะโหลกเวสซารายชั่วโมง
ที่ตั้ง: เรซก์
ภาคีเฝ้าระวัง
นักบุญ 8 องค์ หลายครอบครัว ไร้แท่นบูชาเดียว ภาคีเฝ้าระวังว่าผู้คนติดค้างนักบุญทั้ง 8 เพราะงานบันทึกของพวกเขายังค้ำคนเป็น: ถนนที่ดูแล แผลที่ปิด สมอที่รักษา คนแปลกหน้าที่ฝัง บ้านหนึ่งจุดไฟให้นักบุญหลายองค์ได้โดยไม่เข้าภาคี เด็กเรียนชื่อขณะห่ออาหารเดินทางหรือรดน้ำกิ่งต่อ การรับใช้จุดอ้างอิงวัตถุที่บำรุงไว้ มักเป็นวัตถุศักดิ์สิทธิ์ ร่างคอรินที่สูญกับดุมโล่พิพาทเผยว่ากฎไม่สมบูรณ์ ภาคีต่างๆ ใช้ปฏิทินร่วมแต่ไร้เมืองหลวงร่วม เถียงว่าต้องให้ขนมปังหรือกระดูกก่อน
ภาคีเฝ้าศพ
คนหนึ่งยืนให้บ้านอื่นหลับ บูชาภาคีเฝ้าศพเริ่มเป็นเวรกลางคืนธรรมดา: แต่งไส้ตะเกียง 1 ดวง ฟังระฆัง 1 ใบ เพื่อนบ้านคนหนึ่งตื่นขณะผู้อื่นหลับ ครูว่าความมืดมาก่อนโลกและไม่รับคำสั่ง เฝ้าดูคือหน้าที่ ไม่ใช่สิทธิ์ปกครอง ที่เมเนอร์กาโลผู้อ่านหอเยือกแข็งคืนชื่อหรือขับทายาทเท็จได้ แลกค่าธรรมเนียมกับยืนเวรหนาว เมนลาอ่านคนตายที่บ้าน กองยามก้มศีรษะคุกเข่ารับระฆังและคิดว่าภาคียืนเพราะทิฐิ เรื่องอื้อฉาวคือแนวคงสภาพ: เวลด์ประณามการเก็บส่วนตัว แต่หมายภาคีเก็บพยาน 13 คนไว้ 33 ปี
ที่ตั้ง: เมเนอร์กาโล
เหล่าผู้พิทักษ์
รัฐบาลเล็กที่ผูกขาดการกลับมา เอ็ดรินแห่งคาร์บรักษาสวนสมอ 9 วันหลังทะเบียนหยุดตอบ ไม่ยอมให้พันธะเจ้านายแซงคนขับเกวียน พวกเขาหักมือเขา คิวยังอยู่ ภาคียังรักษารากกับคิว ตราผู้พิทักษ์ระบุคน พฤกษาหัวใจ พยาน และชั่วโมง ต้นไม้ไม่ส่งข่าวเอง สาขาจึงเขียนคู่ฉบับให้คนขี่ม้าหรือผู้กลับคืนถือไป ยามล้อม เจ้าของใหม่อาจยึดต้นไม้ได้แต่ผู้ดูแลไม่มอบตรารับรอง ฆ่าผู้ดูแลก่อนร่าง เหล่าผู้พิทักษ์มีคำเรียกเจ้า: ผู้ตัดไส้ตะเกียง
ที่ตั้ง: คาร์บ
ผู้คุมตราชั่ง
พิสูจน์คานสมดุล มิใช่สงครามจบ นุลกาธาร์บฝึกภาคีวงจร เรซก์สั่งผู้คุมตราชั่งไม่ได้เพียงเพราะครองรัฐน้ำหนักเที่ยงตรง ตุ้มน้ำหนักทำให้ช่างหิน ศาล และคณะล้อมเมืองเห็นตรงกันว่าน้ำหนักบรรทุกคืออะไร สำนักเดียวกันเคยประทับตรามาตราที่แยกใน 1051 และไม่เคยยอมรับผิด ในการแสดงครั้งสุดท้ายผู้สอบตรวจชิ้นงานศึก 10 ชิ้นกับรอยต่อปิดของเหล็กริอาวุด พวกเขารับรองวัตถุ วัตถุนั้นสร้างสันติหรือไม่เป็นข้ออ้างศาลสูง มิใช่ของพวกเขา
ที่ตั้ง: นุลกาธาร์บ
กลุ่มหัตถ์ขาวแห่งอัค
ฝ่ามือขาวบนหิน ขานชื่อขึ้นบันไดม่านมรณะ รอยฝ่ามือปูนขาวข้างประตูแปลว่าตรวจทั้งอาคารและมอบหมายคณะแล้ว กลุ่มหัตถ์ขาวคือช่างก่อหิน คนเผาปูน คนวิ่งกำแพง และผู้ดูแลกองผู้กลับคืนของอัค เมืองอื่นเรียกวิชาของพวกเขาว่าผู้ชำระให้ศักดิ์สิทธิ์ บนบันไดม่านมรณะ ผู้ดูแลขานนักรบกลับคืนเข้ากองที่มีชื่อก่อนขึ้นกำแพง หัตถ์ขาวบางคนส่งเสบียงแนวตอม่อที่ 3 และทำแผลกองที่รอ บางคนค้ำห้องตัดสะพาน เชื่อว่าการช่วยอัคอาจต้องปล่อยสะพานร่วง
ที่ตั้ง: อัค
ซานาร์บ
ทุกคนสงสัยว่ามันสร้างความขาดแคลน ทุกคนจ้าง สำนักขบวนน้ำใหญ่สุดแห่งแอ่ง: ลานบรรทุก หุ้นส่วนร่วมสินเชื่อ ขาดทุน ลานซ่อม และสัตย์เส้นทางเดียว จึงกักน้ำพร้อมกันได้แม้ขบวนแทบไม่พักร่วม ขนน้ำบนดินแห้งต้องใช้น้ำเพื่อย้ายน้ำ ขาดไม่ได้เมื่ออุโมงค์พัง ไร้กำไรเมื่องานถาวรทำงาน หุ้นส่วนเก่าขายน้ำฉุกเฉินทั้ง 2 ฝ่าย อยากประกาศราคา กัปตันติดอาวุธรับหมายผูกขาดจากค่ายถูกปิดล้อม สำนักเดียวกันให้น้ำเมืองถูกตัดก่อนฝ่ายต่างๆ ตกลง แล้วเป็นเจ้าของฤดูถัดไปของเมืองได้ก่อนเกวียนออก
ที่ตั้ง: อันซันดุช
ซินาธ
หยุดงานได้โดยไม่ส่งทหารสักคน ลานดินเหนียวนาร์ซินที่รวมกัน สำนักเดียวเรียกซินาร์บ: เตาเผา คลังดิน ลานฝึก งานศพ และแผ่นเกลือเตรียมไว้ ไม่มีผู้เทสูงสุด ไม่มีศูนย์ศาสนา ซินาร์บพูดในนามซินาธจนเตาอื่นหยุดตอบ การลงทัณฑ์ใช้วัสดุแทนทหาร ปฏิเสธเผาแผ่นทดแทน ประกาศวัสดุบุใช้ไม่ได้ หรือหักสำเนากุญแจผู้อุปถัมภ์ต่อสาธารณะ เพื่อหยุดงานทันทีได้ การปฏิเสธเดียวกันอาจทิ้งทุกบ้านพึ่งพาที่อยู่ต่ำกว่างานนั้นกับแหล่งน้ำใกล้พัง นี่คือข้อเถียง
ที่ตั้ง: อันซันดุช